Członkostwo czyli przymierze ze zborem

przez

W Liście do Efezjan 4,25 czytamy, że wszyscy jesteśmy członkami jednego ciała. W Piśmie Świętym nie znajdujemy jednoznacznego stwierdzenia o formalnym członkostwie w zborze. Oczywistym jest, że każdy, kto swoją wiarę złoży w Chrystusie jest członkiem ciała Chrystusowego, Kościoła powszechnego. Niemniej jednak, Nowy Testament jasno wypowiada się na temat chrześcijańskiego życia, którego nie należy prowadzić w izolacji, lecz w społeczności. Chrześcijaństwo nowotestamentowe to potrzeba osobistego odrodzenia i od tej pory potrzeba życia i wrastania w społeczności ludzi wierzących.
W takiej społeczności członkostwo powinno być rozumiane jak zawarcie przymierza. Członkostwo jest poświęceniem swoich możliwości, zdolności i talentów zborowi, przy jednoczesnym zrozumieniu wspierającej roli zboru w słabościach i potrzebach.
Członkostwo jest wyrazem zobowiązania się wobec zboru, które można brać pod uwagę jedynie wtedy, gdy dana osoba zacznie uczestniczyć w społeczności jego członków. Wtedy członkostwo staje się sformalizowaniem już istniejącej więzi. Sytuację tę można przyrównać do zawarcia przymierza małżeńskiego. Kiedy między dwojgiem ludzi rozwiną się więzy miłości, postanawiają przypieczętować to publicznym wyznaniem. Przymierze takie nie tworzy związku, a jedynie wyraża to, co już się zrodziło i jest deklaracją czyichś intencji na przyszłość. Przymierze takie niesie ze sobą wiele przywilejów, ale i obowiązków.

Dlaczego potrzebujesz duchowej rodziny?

POTRZEBUJESZ ZDROWYCH RELACJI Z INNYMI

Lepiej jest dwom niż jednemu, mają bowiem dobrą zapłatę za swój trud: bo jeżeli upadną, to jeden drugiego podniesie. Lecz biada samotnemu, gdy upadnie! Nie ma drugiego, który by go podniósł. – Kazn. 4,9-10

POTRZEBUJESZ MIEJSCA, W KTÓRYM BĘDZIESZ MÓGŁ UŻYWAĆ SWOICH DARÓW

Nie zaniedbuj daru łaski, który masz… – 1Tym. 4,14

Usługujcie drugim tym darem łaski, jaki każdy otrzymał, jako dobrzy szafarze rozlicznej łaski Bożej. – 1 Piotra 4,10

POTRZEBUJESZ MIEJSCA, W KTÓRYM BĘDZIESZ MÓGŁ WZRASTAĆ

I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. – Dz. 2,42

POTRZEBUJESZ WSPÓŁZALEŻNOŚCI OD CZEGOŚ, CO JEST WIĘKSZE NIŻ TY SAM

Jak bowiem w jednym ciele wiele mamy członków, a nie wszystkie członki tę samą czynność wykonują, tak my wszyscy jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, a z osobna jesteśmy członkami jedni drugich. – Rzym. 12,4-5

podziel się

Rekomendowane